De boycot tegen Russische bedrijven

Rusland is een groot land dat bekend staat om hun grote bedrijvigheid. En hoewel Rusland altijd een grote speler op de markt was, zijn de tijden inmiddels veranderd. In deze tijd van oorlog is de situatie in het land namelijk zeer gespannen, omdat veel internationale bedrijven als MacDonald’s, Ikea, BP, Shell, Disney en nog veel meer vertrokken zijn uit Rusland om een statement te maken tegenover de oorlogsvoering van Poetin. En daar blijft het niet bij: ook Russische bedrijven worden enorm geraakt door Europese sancties. Niet alleen worden exportcontracten verbroken, ook betalingsmethodes als Visa en Mastercard hebben Russische bedrijven van het betalingsnetwerk geblokkeerd. Europese landen willen tevens geen grondstoffen meer aan Rusland leveren om hun oorlog indirect te bekostigen.

Een bedrijf runnen met https://www.lime-technologies.com/nl/

Wie een eigen bedrijf heeft of inzicht heeft op de bedrijfsvoering, snapt dat het heel erg handig is om alle klantgegevens, historie, documenten en verkoopstatistieken op één plek te hebben. Niets is immers zo vervelend als een onoverzichtelijke werkplek waarbij je veel tijd kwijt bent aan het zoeken van gegevens. Bij https://www.lime-technologies.com/nl/ begrijpen ze dit als geen ander en hebben ze zo’n CRM-systeem op poten gezet waarbij dubbel werk en tijdsverlies verleden tijd zijn.

De grootste Russische export

Rusland haalt verreweg de meeste inkomsten uit hun export van olie en gas naar Europese landen. Of eigenlijk moeten we zeggen: dat was zo, want inmiddels zijn er vernieuwde sancties bijgekomen waardoor veel landen helemaal af willen van Russisch gas. Zo zegt Nederland binnen drie jaar helemaal onafhankelijk van Rusland te willen zijn, waarbij landen als Duitsland, Frankrijk en Polen daarin volgen. Maar tijdens een vergadering van de VN in Brussel zijn ze er ook achter gekomen dat landen als Tsjechië, Slowakije en Hongarije simpelweg te afhankelijk zijn van het Russische gas, waardoor dit maatregelenpakket voor hen geen optie is. Inmiddels wordt er onderling door Europese landen wel gewerkt aan oplossingen, want gas afnemen bij Rusland betekent een indirecte steun aan hun oorlog en inkomstenpost om hun wapens te sterken. Het is een precaire kwestie, gezien gas erg schaars is en landen erom zullen moeten ‘vechten’ bij wie ze het kunnen afnemen. Dat Rusland voorlopig buiten spel staat, is echter een zekerheid.

Russische invasie van Oekraïne

Op 24 februari 2022 begint tijdens een belangrijke escalatie tussen Rusland en Oekraïne de Russische-Oekraïense oorlog, door middel van een Russische invasie.

Deze invasie komt niet geheel uit het niets. President Poetin van Rusland is al sinds het voorjaar van 2021 begonnen met militaire troepen op te stellen langs de grens van Oekraïne. Poetin zegt geen intentie te hebben tot binnenvallen, wat hij blijft beweren tot de dag voor de invasie, maar maakt zich erg druk over de mogelijkheid dat Oekraïne ooit toe zal treden tot de NAVO.

Op 24 februari valt Rusland toch binnen, onder de aankondiging van Poetin dat het gaat om een “speciale militaire operatie” om Oekraïne te “demilitariseren en denazificeren.”

De toespraak was nog niet klaar of de eerste kruisraketten ontploften in Kiev en andere voorname steden in Oekraïne. Ook begonnen er aanvallen bij de grenzen van Rusland en Belarus. Onder het mom dat de aanvallen puur gericht waren op “militaire doelen”, vielen Russische grondtroepen dan toch Oekraïne binnen. Dit zette de Oekraïense president ertoe om de staat van beleg en algehele mobilisatie af te kondigen.

Op internationaal niveau is er grote verontwaardiging over de invasie, en Rusland wordt door het westen op heftige sancties gezet, wat een financiële crisis in Rusland tot gevolg heeft.

Annexatie van de Krim

De Russisch-Oekraïense Oorlog is nog steeds bezig en heeft als betrokkenen Rusland en pro-Russische separatistische troepen aan de ene kant, en Oekraïne aan de andere kant met steun van internationale aanhangers. De spanningen tussen beide partijen lopen al jaren op en deze kwamen tot een eerste escalatie in februari 2014. Deze was oorspronkelijk gericht op de status van de Krim en stukken van de daarnaast gelegen regio Donbas.

Bezetting van de Krim

De Oekraïense president Viktor Janoekovytsj was net afgezet vanwege pro-westerse betogingen en Rusland ondernam actie om de Krim te bezetten. Dit was aanleiding tot grote protesten in het oosten en zuiden van Oekraïne. In de oblasten Donetsk en Loehansk, gelegen in het oosten van Oekraïne kwamen deze opstanden tot een gewapend conflict. Nadat de opstandelingen deze steden in handen kregen, riepen zij deze uit als de volksrepubliek Donetsk en de volksrepubliek Loehansk, waarbij ze net als de Krim een deel van Rusland wilden worden.

Op 18 maart 2014 werd officieel gesteld dat de Krim geannexeerd was door Rusland. Dit werd echter alleen erkend door Rusland en Belarus. In reactie hierop werd op 24 maart door de Oekraïense regering besloten om tot evacuatie over te gaan van al haar soldaten en hun familieleden van de Krim.

Nasleep

Op 25 januari 2016 wordt door de Oekraïense regering het bericht bekend gemaakt dat Rusland door Oekraïne zal worden aangeklaagd, met als reden de annexatie van de Krim. Sinds de annexatie is er nog altijd onrust in de Krim. Er vinden met regelmaat grootschalige landonteigeningen en confiscaties van andere soorten plaats.

Het uiteenvallen van de Sovjet Unie

Het uiteenvallen van de Sovjet-Unie was een grootse gebeurtenis aan het einde van de 20e eeuw. Het was bovendien een van de belangrijkste gebeurtenissen in de geschiedenis van Rusland, die voorkwam uit een ketting reactie van ontwikkelingen.

In februari 1990 werd het eenpartijstelsel opgeheven en ontstonden er in de Sovjet-Unie 15 nieuwe partijen, die veel winst boekten tijdens hun eerste verkiezingen.

Op 11 maart verklaarde de Litouwse Socialistische Sovjetrepubliek zich als eerste onafhankelijk van de Sovjet-Unie. Door het opleggen van een economische blokkade probeerde het leger van de Sovjet-Unie dit tegen te houden, maar dit was tevergeefs. Als reactie hierop kwam de Estse Socialistische Sovjetrepubliek op 30 maart met een verklaring dat de bezetting van de Sovjets illegaal was en startte bovendien een procedure tot onafhankelijkheid. Vijf dagen laten gebeurde hetzelfde in de Letse Socialistische Sovjetrepubliek.

Inmiddels begonnen nog meer staten zich aan het verzetten tegen de Sovjet-Unie. De ontwikkelingen volgen elkaar snel op, en de positie van de Sovjet-Unie raakte ernstig verzwakt. Uiteindelijk werd de laatste stap tot de ontbinding van de Sovjet-Unie gezet doordat in december 1991 Oekraïne met enorme meerderheid stemde vóór afscheiding van de Sovjet-Unie. Kort daarna ondertekenden de leiders van Rusland, Oekraïne en Belarus het Akkoord van Białowieża, waarmee het einde van de Sovjet-Unie een feit was.

Ontstaan van de Sovjet-Unie

De Sovjet-Unie was een eenpartijstaat die werd opgericht in 1922. Het betrof een marxistisch-leninistische staat, gelegen in Eurazië. De staat werd van het oprichten tot de ontbinding in 1991 geleid door de Communistische Partij. Technisch gezien was de Sovjet-Unie een eenheid van vijftien subnationale socialistische sovjetrepublieken. Echter, de overheid en economie was in de praktijk sterk gecentraliseerd.

In december 1922 werd de Sovjet-Unie opgericht, na een machtsstrijd tussen Lenins bolsjewistische partij en de anticommunistische Witte beweging, door middel van een fusie van de Russische Socialistische Federatieve Sovjetrepubliek, de Transkaukasische Socialistische Federatieve Sovjetrepubliek, de Oekraïense Socialistische Sovjetrepubliek en de Wit-Russische Socialistische Sovjetrepubliek.

In 1924 stond Jozef Stalin op als leider van de Sovjet-Unie. Hij startte een industrialisatieprogramma op nationaal niveau, terwijl hij een planeconomie ontwikkelde en de oppositie genadeloos onderdrukte.

Na de overwinning op nazi-Duitsland groeide de Sovjet-Unie uit tot een van de grootmachten van de wereld, waarmee het recht tegenover de VS kwam te staan. Dit liep uit op de Koude Oorlog, waarbij de Sovjet-Unie een ideologische en politieke strijd voerde tegen de Verenigde Staten en diens bondgenoten.

Onder leiding van Gorbatsjov viel de Sovjet-Unie uiteindelijk uiteen in december 1991.

Dmitri Medvedev

Dmitri Anatoljevitsj Medvedev is naast Boris Jeltsin en Vladimir Poetin een van de drie presidenten geweest die Rusland in huidige staatsvorm gekend heeft. Hij was president van 2008 tot 2012, en heeft vanaf het aftreden van zijn presidentsambt 8 jaar als premier gediend onder Poetin. Sinds 2020 doet hij dienst als plaatsvervangend voorzitter van de Veiligheidsraad van Rusland.

Presidentschap

In 2008 werd Medvedev tijdens de verkiezingen gekozen tot president. Poetin had twee termijnen achtereen volgens gediend en moest dus grondwettelijk gezien aftreden. Medvedev werd toen gezien als een liberalere leider dan zijn voorganger. Hij benoemde oud-president Poetin tot premier onder zijn bewind, en Medvedev had als belangrijkste punten op zijn agenda als president staan om een moderniseringsprogramma te lanceren die zeer breed werd opgezet. Dit programma moest erop aansturen dat de economie in Rusland, en ook de Russische samenleving, gemoderniseerd werd waardoor het land onder andere minder afhankelijk zou worden van gas en olie.

Vermindering van kernwapens

Gedurende het ambtstermijn van Medvedevs werd er een nieuw verdrag ondertekent; het START-verdrag betrof het verminderen van kernwapens. Zowel Rusland als de Verenigde Staten ondertekenden dit verdrag. Ook kwam onder leiding van Medvedev Rusland als overwinnaar uit de Russisch-Georgische oorlog en was er nationaal herstel van de Grote Recessie. Opvallend was dat Medvedev een anticorruptiecampagne lanceerde, waar hij daarentegen zelf van corruptie werd beschuldigd.

Aftreden als premier

Medvedev was slechts één termijn lang president en werd in 2012 tijdens de verkiezing door Poetin opgevolgd, die hem tot premier benoemde. Op 15 januari 2020 vond er een collectief aftreden plaats van Medvedev en de rest van de regering. Dit stelde Poetin in staat tot het doorvoeren van ingrijpende grondwetswijzigingen. Medvedev werd diezelfde dag nog benoemd tot plaatsvervangend voorzitter van de Veiligheidsraad.

Boris Jeltsin

Boris Jeltsin staat vooral bekend als om het in 1991 begonnen eerste presidentschap van de Russische Federatie. Geboren als Nikolajevitsj Jeltsin op 1 februari 1931, heeft hij in zijn politieke carrière veel controversiële rollen gespeeld.

Van populair naar impopulair

Eind jaren 80 genoot Jeltsin grote populariteit binnen Rusland. Deze werd echter behoorlijk aangetast door politieke en economische crisis in de loop van de jaren 90. Onder andere hierdoor werd zijn reputatie flink besmeurd tijdens zijn presidentschap en moest hij toezien hoe zijn impopulariteit op grote schaal groeide en hij met de staart tussen de benen zijn ambt moest verlaten.

Er as zowel kritiek als lof voor de rol die hij speelde bij de ontmanteling van de Sovjet-Unie en hoe hij heeft bijgedragen aan het omvormen van Rusland tot een democratie met nieuwe economische en politieke vrijheden. Daarentegen waren er ook beschuldigingen dat hij zich schuldig maakte aan economisch wanbeheer, corruptie en ongelijkheid liet gebeuren en dat hij zelfs de positie van Rusland als wereldmacht probeerde te ondermijnen.

Biografie

Jeltsin komt uit een boerenfamilie in Boutka, Oeral Oblast. Hij studeerde aan de Oeral Staats Technische Universiteit, waarna hij ging werken in de bouw. Ook sloot hij zich aan bij de Communistische Partij, waar hij omhoog klom tot hij in 1976 eerste secretaris van het partijcomité van de Sverdlovsk Oblast werd. In eerste instantie was hij voor de perestrojka-hervormingen van Sovjetleider Mikhail Gorbatsjov, maar later uitte hij veel kritiek op deze hervormingen, en ging hij staan voor een meerpartijendemocratie.

Hij nam in 1987 ontslag bij het regerende Politbureau van de partij, waarmee hij zijn anti-establishment reputatie kreeg. In 1991 werd hij verkozen tot president van de Russische Federatieve Socialistische Sovjetrepubliek (RSFSR). Door bondgenootschappen te sluiten met verschillende niet-Russische nationalistische leiders, speelde hij een cruciale rol in de ontbinding van de Sovjet-Unie. Hiermee werd de RSFSR een onafhankelijke staat: de Russische Federatie.

Economie

De economie van Rusland werd onder leiding van Jeltsin geleidelijk veranderd in een kapitalistische markteconomie. Dit deed hij middels een marktkoers voor de roebel en economische schoktherapie. Hij zette zich in voor landelijke privatisering en opheffing van de prijscontroles, met economische volatiliteit en inflatie tot gevolg.

Deze economische omwentelingen stelden een handjevol oligarchen in staat om de meerderheid van de nationale bezittingen en rijkdommen te bemachtigen, waar internationale monopolies de markt begonnen te domineren.

Vladimir Poetin

Anno 2022 is Vladimir Poetin de president van Rusland. Geboren op 7 oktober 1952 is deze man, die voluit Vladimir Vladimirovitsj Poetin heet, bekend als de op één na langst zittende Europese president. Deze functie bekleedt hij als huidige president sinds 2012. Daarvoor was hij ook al eens leider van Rusland van 2000 tot 2008. Daarnaast is hij premier geweest, van 1999 tot 2000, en nog eens van 2008 tot 2012. Poetin kwam de afgelopen jaren vooral in opspraak over zijn beleid in de COVID-19 pandemie en de invasie in Oekraïne.

Biografie

Vladimir Poetin werd in het toenmalige Leningrad geboren, wat nu Sint-Petersburg heet. Hij studeerde in 1975 af in de rechten aan de Staatsuniversiteit van Leningrad. Daarna is hij als officier gaan werken bij de buitenlandse inlichtingendienst van de KGB, waar hij 16 jaar lang bleef en uiteindelijk de rang van luitenant-kolonel bekleedde. In 1991 besloot hij aan zijn politieke carrière te gaan werken. Hij heeft in Moskou deel uitgemaakt van de regering van toenmalig president Boris Jeltsin, en werd in 1999 benoemd tot premier.

Nadat Jeltsin aftrad werd Poetin tijdelijk waarnemend president, tot hij vier maanden daarna direct werd verkozen als president. Hij diende twee termijnen, en toen moest hij grondwettelijk aftreden omdat hij maar twee termijn mocht zitten. Poetin wer vervolgens van 2008 tot 2012 opnieuw premier onder Dmitri Medvedev. In 2012 keerde hij terug naar het presidentschap middels omstreden verkiezingen. Deze tekenen zich door beschuldigingen van fraude en protesten. Na in 2018 opnieuw te zijn verkozen, ondertekende hij in april 2021 na een “referendum” een serie grondwetswijzigingen, waardoor hij zich nog twee keer herkiesbaar zou kunnen stellen. Hierdoor kan zijn presidentschap in theorie mogelijk verlengd worden tot het jaar 2036.

Olie en gas

Poetin heeft in zijn eerste ambtstermijn als president van Rusland de economie flink weten te stimuleren, waarbij het BBP steeg met wel 72%. De levenstevredenheid onder de burgers steeg significant. Dit deed hij door de prijs van olie en gas te vervijfvoudigen. Hier was een grote winst te behalen, aangezien deze sector het grootste deel omvatte van de Russische exporthandel. Ook zat Rusland nog midden in het herstel van de postcommunistische depressie en financiële crisis na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie, waar dus veel ruimte tot groei lag.

Echter, tijdens zijn derde termijn als president kreeg Poetin te maken met dalende olieprijzen. Ook kreeg Rusland begin 2014 internationale sancties opgelegd vanwege een militaire interventie in Oekraïne en de annexatie van de Krim. Het BBP daalde met 3,7%.

COVID-19

Poetin kreeg in zijn vierde presidentstermijn COVID-19 om zijn kiezen, waar hij op reageerde door lang te beweren dat de Russische bevolking immuun was voor het virus. Daarnaast beval hij in 2021 tot militaire opbouw aan de grens van Oekraïne, waar hij in februari 2022 het teken gaf voor een volledige invasie. Dit leidde tot een veroordeling op mondiaal niveau van voornamelijk westerse landen, die heftige sancties tegen Rusland en Poetin en zijn directe kring ondernamen. Dit leidde tot een financiële crisis in Rusland.

Het bewind van Poetin kenmerkt zich door corruptie, onderdrukking van tegenstanders en media en intimidatie van critici.